Hvað getum við lært af frásögninni um Pétur ganga á vatni?

Svaraðu



Eitt af lærdómsríkustu kraftaverkum Jesú Krists gerist þegar Pétur postuli stekkur úr bát og gengur á ólgusjó til að hitta Drottin á sjónum. Frásögnin, sem kemur í kjölfarið á öðru lýsandi kraftaverki, fóðrun hinna 5.000, er skráð í Matteusi 14:22–36. Jesús gengur ekki aðeins á Galíleuvatni hér, heldur gengur Pétur líka á vatninu.

Nokkrar dýrmætar lexíur – sumar augljósar og aðrar ekki svo áberandi – eru kynntar í frásögninni af því þegar Pétur gengur á vatni. Jesús hefur nýlokið við að fæða fjölda þúsunda með tveimur fiskum og nokkrum brauði. Lærisveinarnir eru farnir að sjá hver Jesús er, en trú þeirra á hann hefur enn svigrúm til að vaxa. Beint eftir þetta kraftaverk byrjar Jesús í næstu kennslustund. Nú er komið kvöld og Jesús hefur ekki enn haft tíma til að vera einn með föður sínum - einmitt ástæðan fyrir því að hann var kominn á þennan einangraða stað nálægt sjónum. Jesús sendir því lærisveina sína á undan í bát til að fara yfir Galíleuvatn.



Jesús gerir pláss fyrir tíma einn með Guði. Þetta er fyrsta mikilvæga lexían sem við getum tekið af reikningnum til að hjálpa okkur að standast storma lífsins. Jesús sendir lærisveinana burt svo hann geti verið einn á fjallinu til að biðja. Jafnvel með þörfum svo margra sem þrýsta á hann, gerir Drottinn einverustund með Guði að forgangsverkefni sínu.



Þegar lærisveinarnir eru að fara yfir hafið, skellur á grimmur og ógnvekjandi stormur. Mjög snemma morguns kemur Jesús gangandi til þeirra á vatninu. Lærisveinarnir eru dauðhræddir og halda að hann sé draugur. Jafnvel þó að þeir hafi verið með Kristi í langan tíma, þekkja þeir ekki Jesú þegar hann nálgast í storminum. Stundum tekst okkur ekki að þekkja Drottin þegar hann kemur við hlið okkar í okkar eigin persónulegu stormum. En Jesús skilur vanþroska trúar okkar. Til lærisveina sinna talar Drottinn þessi huggunarorð: Verið hugrekki! Það er ég. Vertu ekki hræddur (Matteus 14:27).

Pétur, alltaf áhugasamur og hvatvís, svarar: Herra, ef það ert þú, segðu mér að koma til þín á vatninu (Matt 14:28). Drottinn býður Pétri að koma og lærisveinninn stígur út úr bátnum. Pétur gengur á vatni til Jesú. Trúarskref hans standa þó aðeins í augnablik, og þá tekur hann augun af Drottni. Með líkamlegri sjón sinni sér Pétur vindinn og öldurnar í kringum hann, og hann var hræddur (vers 30) og byrjar að sökkva.



Pétur hrópar, Drottinn, bjargaðu mér! (Matteus 14:30), og Jesús rétti samstundis fram hönd sína til að ná Pétur. Þú trúlaus, segir Jesús, hvers vegna efaðist þú? (vers 31). Fyrir trúaða er lexían hér ótvíræð. Ef við tökum augun af Jesú og einbeitum okkur að aðstæðum okkar munum við falla undir þunga vandamála okkar. Ef við köllum til Jesú í trú, mun hann grípa okkur og lyfta okkur yfir að því er virðist ómögulegt ástand okkar. Pétur lét efann koma í veg fyrir trú sína. Allan þann tíma sem hann hafði verið með Jesú var meira að segja Pétur, einn af nánustu vinum Krists, enn að læra að treysta Drottni fullkomlega.

Þegar Jesús og Pétur klifra upp í bátinn hættir storminum. Lærisveinarnir bregðast við öllu sem þeir hafa orðið vitni að með lotningu, tilbeiðslu og tilbeiðslu á Drottni. Við Jesú segja þeir: Sannlega ert þú sonur Guðs (Matt 14:33). Lærisveinarnir byrja að átta sig á því að Jesús er almáttugur, jafnvel yfir náttúruöflunum, og stíga enn eitt skrefið nær því að eiga þroskaða trú. Jesús notar þessa stormalegu reynslu til að koma fylgjendum sínum í fyllri skilning á því hver hann er sem Guð þeirra og konungur. Hann er almáttugur Drottinn vinda og öldu og þegar hann er með okkur í björgunarbátnum getum við treyst honum til að annað hvort lægja storminn eða lægja okkur.

Það á eftir að kanna mikilvægan lærdóm. Þegar Pétur stekkur úr bátnum er hjarta hans fullt af góðum ásetningi. Stundum tökum við trúarstökk með álíka góðum ásetningi, en eins og Pétur, þá hnígur trú okkar fljótlega. Trúariðkun Péturs endar ekki með mistökum. Þó hann sé að sökkva af ótta, kallar hann til Drottins: Hjálpaðu mér! Guð elskar að heyra ákall okkar um hjálp. Það þýðir að við vitum að við getum ekki bjargað okkur sjálfum. Pétur hrópar hjálparlaust til þess eina sem getur hjálpað honum. Reynsla lærisveinsins minnir okkur á að trúarbrest er aðeins hrasa. Drottinn er nálægur til að reisa okkur örugglega á fætur þegar við köllum til hans um hjálp.

Top