Hvað segir Biblían um kvíða?

Svaraðu



Biblían hefur mikið að segja um kvíða, en orðið sjálft finnst kannski ekki svo oft. Í ensku stöðluðu útgáfunni er það notað 8 sinnum. Í nýju alþjóðlegu útgáfunni finnst það 7 sinnum. The King James Version notar orðið alls ekki. Samheiti eins og vandræði , þyngsli , neyð , og er sama eru notuð í staðinn.

Sérstakar orsakir kvíða eru líklega fleiri en hægt er að telja upp, en nokkur dæmi úr Biblíunni benda á nokkrar almennar orsakir. Í 1. Mósebók 32 er Jakob að snúa aftur heim eftir margra ára fjarveru. Ein af ástæðunum fyrir því að hann fór að heiman var að komast undan reiði bróður síns, Esaú, sem Jakob hafði stolið frumburðarréttinum og blessuninni frá föður þeirra. Nú þegar Jakob nálgast heimaland sitt, heyrir hann að Esaú kemur á móti honum með 400 menn. Jakob er strax kvíðinn og býst við hræðilegri bardaga við bróður sinn. Í þessu tilviki stafar kvíðinn af rofnu sambandi og samviskubiti.



Í 1. Samúelsbók 1 er Hanna kvíðin vegna þess að hún gat ekki eignast börn og hún var háð af Peninna, annarri konu eiginmanns síns. Vanlíðan hennar stafar af óuppfylltum óskum og áreitni keppinautar.



Í Ester 4 er gyðingum kvíða vegna konunglegs tilskipunar sem heimilar fjöldamorð á henni. Ester drottning er áhyggjufull vegna þess að hún ætlaði að hætta lífi sínu fyrir hönd þjóðar sinnar. Ótti við dauðann og hið óþekkta er lykilþáttur kvíða.

Ekki er allur kvíði syndsamlegur. Í 1. Korintubréfi 7:32 segir Páll að ógiftur maður sé áhyggjufullur um að þóknast Drottni, en kvæntur maður er áhyggjufullur um að þóknast konu sinni (ESV). Í þessu tilviki er kvíðinn ekki syndsamlegur ótti heldur djúp og rétt áhyggjuefni.



Sennilega er þekktasti textinn um kvíða frá fjallræðunni í Matteusi 6. Drottinn okkar varar okkur við því að kvíða hinum ýmsu áhyggjum þessa lífs. Fyrir barn Guðs eru jafnvel nauðsynjar eins og matur og klæði ekkert til að hafa áhyggjur af. Með því að nota dæmi frá sköpun Guðs kennir Jesús að himneskur faðir þekki þarfir okkar og annt um þær. Ef Guð sér um einfalda hluti eins og gras, blóm og fugla, mun hann þá ekki líka hugsa um fólk sem er skapað í hans mynd? Í stað þess að hafa áhyggjur af hlutum sem við getum ekki stjórnað ættum við að „leita fyrst ríkis Guðs og réttlætis, og allt þetta [lífsins nauðsyn] mun bætast yður“ (vers 33). Að setja Guð í fyrsta sæti er lækning við kvíða.

Oft er kvíði eða áhyggjur afleiðing syndar og lækningin er að takast á við syndina. Sálmur 32:1-5 segir að sá sem syndir fyrirgefnar sé blessaður og þungur sektarþungi er tekinn af þegar syndir eru játaðar. Er rofið samband að skapa kvíða? Reyndu að semja frið (2Kor 13:11). Leiðir ótti við hið óþekkta til kvíða? Snúðu ástandinu til Guðs sem veit allt og ræður öllu (Sálmur 68:20). Eru yfirþyrmandi aðstæður að valda kvíða? Hef trú á Guði. Þegar lærisveinarnir urðu nauðir í stormi, ávítaði Jesús fyrst skort þeirra á trú, síðan ávítaði vindinn og öldurnar (Matt 8:23-27). Svo lengi sem við erum með Jesú er ekkert að óttast.

Við getum treyst á að Drottinn sjái fyrir þörfum okkar, verndar okkur frá illu, leiðbeinir okkur og geymi sál okkar örugga um eilífð. Við getum kannski ekki komið í veg fyrir að kvíðahugsanir fari inn í huga okkar, en við getum æft rétt viðbrögð. Filippíbréfið 4:6, 7 kennir okkur að ‚vera ekki áhyggjufullir um neitt, heldur skuluð í öllu gera óskir yðar kunnar Guði með bæn og beiðni og þakkargjörð. Og friður Guðs, sem er æðri öllum skilningi, mun varðveita hjörtu yðar og huga yðar í Kristi Jesú.'

Top