Hvað segir Biblían um stjörnufræði?

Svaraðu



Stjörnufræði er vísindin sem rannsaka eiginleika himinsins og hlutanna í þeim og er sem slík helguð greiningu á hluta sköpunar Guðs. Fyrsta Mósebók 1:1 lýsir því yfir að í upphafi skapaði Guð himininn og að á fjórða degi sköpunarverka sinna hafi Guð skapað tvö stór ljós - hið stærra ljós til að stjórna deginum og hið minna ljós til að stjórna nóttinni. Hann skapaði líka stjörnurnar (1. Mósebók 1:16). Biblían kennir því að uppruni himnanna og allra stjarnfræðilegra líkama sem í þeim eru er Guð sjálfur, skapari allra hluta.

Biblían lýsir Drottni ekki aðeins sem skapara himnanna, heldur sem höfðingja þeirra og verndara líka, sem styður alla hluti með kraftmiklu orði sínu (Hebreabréfið 1:3). Sálmur 102:25-26 minnir okkur á að himnarnir eru verk handa þinna. Þeir munu farast en þú verður eftir... Eins og klæði muntu breyta þeim og þeim verður hent. Jesaja segir okkur að Guð teygir út himininn eins og tjaldhiminn og breiðir hann út eins og tjald til að búa í, og notkun nútíðar gefur til kynna að enn þann dag í dag heldur Guð áfram að hafa samskipti við og viðhalda himneskri sköpun sinni (Jesaja) 40:22). Aftur sjáum við að hann sem skapaði Pleiades og Óríon, sem breytir myrkri í dögun og dimmir dag í nótt ... Drottinn er nafn hans (Amos 5:8). Þetta vers vísar til Drottins sem skapara stjörnumerkjanna og þess sem skipuleggur umskiptin milli dags og nætur. Drottinn heldur þannig fullri stjórn yfir himnunum og heldur þeim uppi með krafti sínum í daglegum og árlegum takti þeirra.



Þar að auki eru himnarnir miðill sem Guð notar til að koma skýrt og ótvírætt á framfæri tilveru sinni, krafti og dýrð. Davíð segir okkur að himnarnir kunngjöra dýrð Guðs; himnarnir boða verk handa hans (Sálmur 19:1). Páll postuli leggur áherslu á þetta atriði; þó að hann nefni ekki beinlínis himininn, þá gerir hann það ljóst að frá sköpun heimsins hafi ósýnilegir eiginleikar Guðs – eilífur kraftur hans og guðlegt eðli – verið skýrt séð, skilið af því sem hefur verið gert (Rómverjabréfið 1:20). Himnarnir skilja því mannkynið eftir án afsökunar fyrir nokkurri vantrú á tilvist Guðs og mátt, því að Guð hefur gert þeim það ljóst (Rómverjabréfið 1:19).



Hver eru þá réttu viðbrögðin við því sem stjörnufræðin segir okkur um alheiminn? Við finnum fyrirmyndarviðbrögð við himneskri sköpun Guðs í Sálmi 8: Þegar ég lít á himininn þinn, verk fingra þinna, tunglið og stjörnurnar, sem þú hefur sett á stað, hvað er maðurinn að þú minnist hans, sonarins. mannsins að þér þykir vænt um hann?...Ó Drottinn, Drottinn vor, hversu tignarlegt er nafn þitt á allri jörðinni! (Sálmur 8:3-4, 9). Alheimurinn minnir okkur á okkar eigið lítilvægi í samanburði við mikilleika Guðs, en hann lýsir okkur líka yfir þeim auðmýkjandi og undraverða sannleika að honum þykir vænt um okkur. Biblíulegur skilningur á stjörnufræði sýnir því dýrð og náð Guðs sem skapaði, viðheldur og stjórnar alheiminum. Það er alvarleiki þessarar skilnings sem fær okkur til að tilbiðja.

Top