Hvað þýðir það að vera hafin yfir ámæli / saklaus?

Svaraðu



Orðabókin skilgreinir ámæli sem skömm eða svívirðing eða það sem veldur áminningu eða vanvirðingu yfir mann. Biblían talar um að vera hafið yfir smán eða lýtalaus sem eitt af sérkennum þeirra sem sækjast eftir embætti öldunga eða djákna innan kirkjunnar (1. Tímóteusarbréf 3:2; Títus 1:6–7). Starf þeirra fyrir kirkjuna, sem og samskipti þeirra við aðra, eiga að vera svo siðferðileg gæði að þau leiða ekki til skömm eða á nokkurn hátt til skammar líkama Krists eða nafn Jesú. Þetta á ekki aðeins við innan kirkjunnar heldur utan hennar líka.

Hæfni öldungsins, stundum kallaður umsjónarmaður og djákna, er lýst af Páli postula. Hann skrifaði: Nú þarf umsjónarmaðurinn að vera yfir svívirðingum, eiginmaður einnar eiginkonu, hófstilltur, sjálfstjórnandi, virðulegur, gestrisinn, fær um að kenna (1. Tímóteusarbréf 3:2; sbr. Títus 1:6–7). Orðið verður leggur áherslu á að þessi tiltekni eiginleiki að vera fyrir ofan ámæli sé skilyrðislaus forsenda fyrir forystuhlutverki í kirkjunni.



Ofangreind ámæli þýðir hins vegar ekki án syndar. Enginn kristinn maður lifir algjörlega syndlausu lífi, né munum við það fyrr en við náum hinu dýrlegasta ástandi á himnum. Ofangreind ámæli þýðir að líf umsjónarmannsins er laust við syndsamlegar venjur eða hegðun sem myndi hindra að hann setti hæsta kristna staðal og fyrirmynd sem kirkjan gæti líkt eftir (Hebreabréfið 13:7; 1 Pétursbréf 5:3). Að sama skapi má umsjónarmaður ekki gefa þeim sem eru utan kirkjunnar ástæðu til að mótmæla orðstír hennar. Að vera fyrir ofan ámæli þýðir að enginn getur heiðarlega lagt fram ákæru eða ákæru á hendur honum (Postulasagan 25:7; 1. Pétursbréf 3:16).



Í meginatriðum verða umsjónarmenn kirkjunnar að vera menn með eðli þeirra sem er óaðfinnanlegt, sem eru mikils metnir innan samfélags síns. Slíkir menn eru þekktir fyrir heilnæmt líf sitt og óflekkaða heilindi. Öldungar og djáknar eiga að vera menn með gott mannorð og mannorð. Þó Páll, í bréfum sínum til Tímóteusar og Títusar, sé að fjalla um einkenni þeirra sem þrá að vera kirkjuleiðtogar, dregur það sannarlega ekki úr þörfinni fyrir alla kristna menn til að sækjast eftir sömu eiginleikum. Að vera fyrir ofan smán ætti að vera viðvarandi markmið allra trúaðra (Kólossubréfið 3:7–10).

Top