Hvers vegna var það slæmt að Aron og synir hans brenndu syndafórnina í 3. Mósebók 10:16–20?

Svaraðu



Vegna óhlýðni sona Arons, Nadab og Abíhú, lét Drottinn þessa tvo menn deyja. Seinna sama dag leyfðu Aron og synir hans sem eftir voru að syndafórninni að brenna upp. Móse var reiður út í aðra tvo sonu Arons, Eleasar og Itamar, vegna þess. Þetta ástand er erfitt að skilja fyrr en við skoðum samhengið og lögin almennt nánar.

Fyrir það fyrsta hafði Móse nýlega boðið Aron og sonum hans sem eftir voru að eta fórnina (3. Mósebók 10:12–14). Þegar hann uppgötvaði að þeir höfðu látið það brenna upp, var hann skiljanlega í uppnámi.



Einnig hefst kaflinn með dauða tveggja sona Arons: Synir Arons, Nadab og Abíhú, tóku eldpönnur sínar, kveiktu í þeim og bættu við reykelsi; og þeir báru óleyfilegan eld frammi fyrir Drottni, þvert á boð hans. Þá fór eldur út úr augliti Drottins og eyddi þeim, og þeir dóu frammi fyrir Drottni (3Mós 10:1–2). Líklega vegna sorgar sinnar yfir dauða Nadabs og Abíhú, kusu Aron og synir hans Eleasar og Itamar að láta fórnina brenna upp frekar en að eta hana. Móse var í uppnámi vegna þess að þetta var að brjóta skipunina sem Guð hafði gefið prestinum að nota þessa fórn að hluta til sem mat þeirra.



Önnur ástæða fyrir því að Móse var í uppnámi var líklega sú að hann óttaðist að svipuð örlög og Nadab og Abíhú myndu verða fyrir Aron, Eleasar og Itamar. Hann kom fram við Aron og sagði: Hvers vegna borðaðir þú ekki syndafórnina í helgidóminum? . . . Þú hefðir átt að eta geitina á helgidómssvæðinu, eins og ég bauð (3. Mósebók 10:17–18).

Svar Arons til Móse er fullt af sorg: Í dag færðu synir mínir bæði syndafórn sína og brennifórn Drottni. Og samt hefur þessi harmleikur komið fyrir mig. Ef ég hefði borðað syndafórn fólksins á svo hörmulegum degi sem þessum, hefði Drottni þóknast? (3. Mósebók 10:19, NLT). Þessi orð fullnægðu Móse með því að Aron lifði í ótta og hlýðni við Guð (vers 20).



Athyglisvert er að þessi texti í 3. Mósebók lýkur kaflanum þar sem Aron og synir hans eru vígðir sem prestar frammi fyrir Drottni (kafli 8-10). Þessir atburðir eiga sér stað á átta daga tímabili og hjálpa til við að afmarka hið mikilvæga, helgaða hlutverk sem tilheyrir levítískum prestum.

Top